ساز چنگ

انواع آلات موسیقی
مرداد ۲۹, ۱۳۹۷
ساز ساکسیفون
شهریور ۵, ۱۳۹۷

ساز چنگ

از جمله سازهای مشهور باستانی ایران ساز چنگ است. با توجه به آثار باستانی کشف شده ،ساز چنگ در دوره های مختلفی از تاریخ ایران وجود داشته است دوره هخامنشیان ، سلوکیان و …
چنگ از گذشته تا امروز از نظر ظاهری دچار تغییرات بسیاری شده است.
در گذشته های بسیار دور چنگ به صورت کمان مانند، از چوب و نی بوده است که میان آنها را زه می کشیدند.
ساز چنگ در سال ۱۸۱۰ توسط سباستین آرا به شکل امروزی درامد که شامل گردن،ستون و جعبه طنینی است.
این ساز از قدیمی ترین سازهای زهی است که مربوط به شش هزار سال پیش است،جنس چوب ساز چنگ از گردو و افرا است.
برای آموزش این ساز با ما باشید.

ساختار ساز چنگ

شکل هندسی ساز چنگ مثلثی شکل است.
ساز چنگ در اندازه های مختلفی ساخته می شود با تو جه به اندازه این ساز تعداد سیم های آن بین ۱۹ تا ۴۷ سیم است. چنگ های پدال دار از ۴۰ تا ۴۷ سیم تشکیل شده اند.ارتفاع این ساز ۱۸۵ سانتی متر،عمق آن  ۱ متر و عرض آن ۵۵ سانتی متر است.
نت ها این ساز معمولا از سه رنگ ساخته می شود نت دو قرمز ،نت فا آبی یا سیاه و بقیه نت ها به رنگ سفید است.
چنگ صدایی بسیار دلنشین  دارد. هر بار که این ساز نواخته می شود صدایی متفاوت  و زیبا ایجاد می شود.
چنگ های پدالی بیشتر در ارکسترها دیده می شود. پدال چنگ  به این دلیل به وجود آمده است که نوازنده راحت تر کلید هارا تغییر دهد چنگ پدالی از چنگ سلتیک صداهای قوی تری تولید می کند.

اجزاء تشکیل دهنده ساز چنگ

۱- تاج
۲- گوشی ها
۳- روکش فلزی
۴- پیچ های خرک
۵- دیسک ها
۶- صفحه صدا
۷- زه
۸- پدال ها

نحوه کار با ساز چنگ

برای نواختن ساز چنگ آن را طوری قرار دهید که سیم های کوتاه تر به شما نزدیک تر باشد.
چنگ را به گونه ای قرار دهید که در بین دو پای شما قرار بگیرد و پای خود را بر روی زمین قرار دهید.
دستان خود را از دو سمت به سیم ها نزدیک کنید. به طوری که کف دستانتان با سیم ها موازی باشد انگشتان دست خود را به سمت کف دستتان خم کنید و روبروی سیم های چنگ قرار دهید.
آرام با انگشت شست وسه انگشت بلندتر دست شروع به نواختن کنید.
انگشتان خود را به آرامی بر روی سیم ها بچرخانید تا با چنگ احساس راحتی کنید.
با نت های ساده شروع کنید.

تاریخچه ساز چنگ

چنگ ها از قدیمی ترین ادوات موسیقی در جهان است.
اولین چنگ ها از ایجاد کردن قوس در شکار به وجود آمدند.
ساز چنگ قدیمی فاقد ستون بود و تنش زیادی در رشته ها ایجاد می شد.
در طول قر ون وسطی ستون برای حمایت از تنش اضافی در رشته ها به ساز چنگ افزوده شد.
مواد رشته ای سخت مانند مس و برنج بر مواد ساخت ساز افزودندف این تغییرات ابزار را فعال کرد و باعث شد حجم بیشتری از صدا تولید شود و صدا مدت طولانی تری حفظ شود.

همانطور که هارپ های اولیه هیچ وسیله مکانیکی برای ارائه نوازنده با کلید های مختلف نداشتند.
هارپیست ها لازم است که رشته هایی را برای هر قطعه مورد نیاز هست بازنویسی کنند.
در نهایت در نیمه دوم قرن هفدهم،ردیف قلاب های فلزی در کنار سمت چپ هارپ قرار گرفت.
هارپ های مدرن بدون پدال با اهرم های بسیار تیز پیشرفته ای نصب شده برای هر رشته ای ساخته شده اند که کیفیت آن بسیار خوب است.
Levers به طور کلی با دست چپ حرکت می کند و نوازنده های ماهر می توانند به سرعت به تغییرات دست یابند.

برای نواختن  این ساز می توانید از یکی از اساتید آموزشگاه موسیقی خود کمک بگیرید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *