موسیقی الکترونیک

موسیقی راک
موسیقی راک
شهریور ۳۱, ۱۳۹۷
گرامافون
گرامافون
مهر ۹, ۱۳۹۷
موسیقی الکترونیک

موسیقی الکترونیک

موسیقی الکترونیک، هر موسیقی شامل پردازش الکترونیکی،مانند ضبط و ویرایش روی نوار و تولید آن،مثل استفاده از بلندگوهاست.
اگرچه هر موسیقی تولید شده توسط وسیله الکتریکی،الکترومکانیکی یا الکترونیکی می تواند موسیقی الکترونیک نامیده شود.
بهتر است بگوییم که برای یک قطعه موسیقی که الکترونیکی باشد،
آهنگساز آن باید پردازش الکترونیکی را بعداً به موسیقی خوذ وارد کند به طوری که محصول نهایی به نحوی در تعامل سازنده با رسانه باشد.
این چیزی نیست که بگوییم سازنده باید هنگام ساختن یک سمفونیا و یک پیانو در هنگام ساخت یک سونات پیانو باید در نظر داشته باشد که ارکستر باشد.
قطعه موسیقی متداول با استفاده از یک گیتار تقویت شده به موسیقی الکترونیک تبدیل نمی شود.
بعضی از ترکیبات تجربی،اغلب حاوی عناصر احتمال و شاید امتیاز دهی نامعین هستند.
اما لزوماً نیاز به تحقق الکترونیکی ندارد، اما این یک وضعیت تخصصی است.

موسیقی الکترونیک از طیف گسترده ای از منابع صوتی تولید می شود.
از صداهای مورد استفاده توسط میکروفون تا تولیداتی که توسط نویزنده های الکترونیکی تولید می شود،
نصب و راه اندازی کامپیوترهای پیچیده و میکروپروسسورها روی نوار ضبط می شود و سپس به صورت دائمی ویرایش می شود.
به طور کلی،به استثنای یک نوع موسیقی انجام شده که “موسیقی الکترونیک زنده” نامیده می شود،
موسیقی الکترونیک از طریق بلندگو به تنهایی یا در ترکیب با ابزارهای معمول موسیقی پخش می شود.

یادگیری موسیقی الکترونیک در آموزشگاه موسیقی نوگاه با اساتید مجرب

موسیقی الکترونیک

 

تاریخ موسیقی الکترونیک

از لحاظ تاریخی، موسیقی الکترونیک یکی از جنبه های توسعه بزرگ موسیقی قرن بیست و یکم است، که به شدت با جستجو برای منابع فنی بیان شده است.
قبل از سال ۱۹۴۵ آهنگسازن سعی داشتند خود را از سنت تفکر تئاتری اصلی کلاسیک – رمانتیک آزاد کنند و تفکر خود را در کنار خطوط جدید بازسازی کنند.
که اکثراً یا نئوکلاسیک یا اتونال و۱۲ تن است، که در این ترکیب کاملا از یک آهنگ ساخته شده است ردیف شامل تمام ۱۲ عدد از مقیاس رنگی معمولی است.

قبل از جنگ جهانی دوم ، با آزمایش های قابل توجهی برای دستگاه های الکترونیکی همراه بود.
مهمترین نتیجه برای آهنگساز، توسعه ی تعدادی از آلات موسیقی الکترونیک بود که تمبرهای جدیدی را ارائه می داد و پایه های فنی را برای توسعه آینده موسیقی الکترونیک از حدود سال ۱۹۴۸ به پیش گذاشت.
توسعه سریع تکنولوژی کامپیوتر جایگزین موسیقی الکترونیک به عنوان  توصیف دقیق تر از تعامل قابل توجهی بین آهنگساز و رسانه های الکترونیکی است.

موسیقی الکترونیک نه تنها توسط طیف گسترده ای از آثار قرن بیست و نه نه تنها توسط قطعه های کنسرتی جدی بلکه توسط ادبیات برجسته تئاتر،فیلم،نمرات تلویزیون و کارهای چند رسانه ای که از انواع تکنیک های صوتی و تصویری استفاده می کنند، نشان داده شده است.
موسیقی الکترونیک در تئاتر و فیلم به نظر می رسد یک جایگزین مناسب برای  یک ارکستر غیر مستقیم، موجود نیست که از یک نوار یا آهنگ صوتی شنید.
موسیقی الکترونیک نیز طرفدار خود را بدست آورده است.
این عمدتاً شامل ترتیبات موسیقی استاندار موسیقی سینت سایزرهای الکترونیکی، استفاده پیشگیرانه از تغییرات الکترونیکی توسط بعضی از گروه های پر مخاطب و تجربی و تهیه ضبط با تکنیک های نوآورانه استودیویی است.

تاریخ و توسعه سبک موسیقی الکترونیک

در طول قرن نوزدهم،تلاش برای تولید و ضبط صدا با وسایل الکترومکانیکی انجام شد.
به عنوان مثال هرمان فون هلمولنز،دانشمند آلمانی،موجکهای صدای منظم را برای بررسی نتایج تحقیقات آکوسیک خود ردیابی کرد.
یک رویداد مهم اختراع واگرایی توسط توماس ادیسون و امیل برلینر، به طور مستقل در دهه ۱۸۷۰ و ۱۸۸۰ بود.
این اختراع نه تنها شروع صنعت ضبط را نشان داد،
بلکه نشان داد که تمام محتوای آکوسیک صداهای موسیقی می تواند ضبط شود و برای استفاده در آینده متناسب باشد.

اولین تلاش بزرگ برای تولید صداهای موسیقی به صورت الکتریکی در طول سال ها توسط یک آمریکایی ،Thaddeus Cahill انجام شد،که یک مجموعه توانمند از ژنراتورهای چرخشی و گیرنده های تلفن را برای تبدیل سیگنال های الکتریکی به صدا ساخت.
Cahill اختراع معروف خود را ، تیلارمونیافتنامید و از سال ۱۸۹۵ شروع به ساخت آن کرد و برای سال های بعد بهبود بخشید.
این وسیله نتوانست به دلیل پیچیدگی و غیر عملی بودن نتواند در هر اندازه ایی صدا تولید کند.
چرا که تقویت کننده ها و بلندگوها هنوز اختراع نشده بودند با این حال مفاهیم Cahill اساساً صحیح بود.
ساز Cahill پیشگام بود و  اجداد سایزرهای موسیقی الکترونیک امروز است.

تأثیر تحولات تکنولوژیکی

بین جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم،تحولاتی رخ داد که به طور مستقیم به موسیقی الکترونیک مدرن منجر شد،اگر چه بیشتر آن ها به لحاظ فنی،نه به لحاظ موسیقی مهم بودند.
اول توسعه تکنولوژی فرکانس صوتی بود.
در اوایل دهه ۱۹۲۰ مدارهای پایه ای برای ژانراتورهای  موج سینوسی،مربعی،و صیقل دهنده اختراع شده بودند.
مانند آمپلی فایرها،مدارهای فیلتر و مهمتر از همه بلندگوها.
همچنین ضبط مکانیکی صوتی در ضبط الکتریکی در اواخر دهه ۱۹۲۰ جایگزین شد.

دوم، توسعه وسیله های الکترومکانیکی و الکترونیکی موسیقی بود که جایگزین آلات موسیقی موجود، به ویژه اختراع ارگان الکتریکی شده بود.
این یک دستاورد قابل توجه بود و توجه بسیاری از مخترعان و طراحان مدار را به خود جلب کرد.
با این حال باید تأیید کرد که هدف از این سازندگان ار برای شبیه سازی و جایگزینی ارگان های لوله و هماهنگی ، نه ارائه ابزارهای جدید است که تخیلات آهنگسازان آوانگارد را تحریک کند.

موسیقی نوار

با موسیقی فیلم، تاریخچه موسیقی الکترونیک به معنای محدودتر شروع می شود.
این تاریخ به نظر به سه دوره اصلی تقسیم شده است :
دوره اول معرفی تجارت ضبط نوار بلافاصله پس از جنگ جهانی دوم تا حدود ۱۹۶۰ بود.
دوره دوم معرفی سینت سایزرهای موسیقی الکترونیک و پذیرش محیط اکترونیکی به عنوان یک فعالیت مشروع سازمانی بود.
دوره سوم که در آن تکنولوژی کامپیوتر به سرعت در حال تبدیل شدن به منابع غالب است.

در آموزشگاه موسیقی نوگاه می توانید موسیقی الکترونیک،آلات موسیقی الکترونیک ونحوه استفاده از آن را با اساتید برجسته بیاموزید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *